Adoptie handboek

Soms is de nood om een dier te herplaatsen echt hoog. Bijvoorbeeld omdat er een bijtincident is geweest, er geen financiële middelen meer zijn om voor het dier te zorgen of het baasje dakloos of ernstig ziek is. Waar kun je dan in zo'n noodgeval terecht?
Verhuisdieren heeft zelf geen opvangmogelijkheden, maar we hebben wel een groot netwerk en een enorme achterban op social media. Bij nood zet ons team zich dus ook altijd 100% in om zo snel mogelijk een veilig onderkomen te vinden voor de desbetreffende hond of kat.
Het kan gebeuren dat de nood zo groot is en dat er acuut opvang voor een dier geregeld moet worden. In dat geval verwijst Verhuisdieren in de eerste plaats naar het lokale dierenasiel. Daar zitten echter ook wat mitsen en maren aan. We proberen je per situatie aan te geven wat je van een asiel kunt verwachten.
Een zwerfdier vinden op Verhuisdieren zal niet vaak voorkomen. Maar het komt wel eens voor dat iemand een kat op straat aantreft of weet dat de buren niet meer voor de kat zorgen. In een enkel geval kun je zelfs een achtergelaten hond aantreffen. Gelukkig komt dat laatste in Nederland bijna nooit voor.
Als je kunt aantonen dat het dier geen baas heeft, is een asiel verplicht het dier op te nemen. De opvang van zwerfdieren is een gemeentelijke taak die aan de asielen wordt uitbesteed. Dit betekent dat het asiel van de gemeente een onkostenvergoeding krijgt om het dier 14 dagen te verzorgen. Daarna mag het dier aangeboden worden voor herplaatsing en mag de 'oude' eigenaar zijn dier niet meer opeisen.
Als een eigenaar overlijdt, kan het zijn dat er geen plek is voor de hond of kat die achterblijft. Ook deze dieren kunnen vrijwel altijd terecht bij het asiel, aangezien zij geen eigenaar meer hebben en dus de markering zwerfdier krijgen.
Denk aan situaties als:
Asielen in grotere steden hebben in dit soort gevallen afspraken met betrokken instanties, zoals de politie en hulpverlening. Er wordt dan overleg gepleegd in hoeverre de eigenaar afstand doet van het dier of dat het dier tijdelijk in opvang komt tot de baas weer voor zijn dier kan zorgen. In dat geval zijn er kosten aan het verblijf van het dier verbonden en moet er in overleg met eigenaar, familie of instanties gekeken worden wie de kosten betaalt.
Er kunnen tal van redenen zijn dat iemand afstand moet/wil doen van zijn dier. Denk aan:
Hoe een asiel daarmee omgaat is maatwerk. Doordat de 'makkelijke' dieren steeds vaker via een platform als Verhuisdieren een nieuwe eigenaar vinden (en asielen daardoor inkomsten missen die ze vroeger kregen uit afstand en herplaatsing), komen er relatief meer dieren met gedrags- of medische problemen bij de asielen terecht. Dit zijn vaak zaken die veel tijd, geld en expertise vragen, hetgeen niet alle asielen op kunnen vangen. Niet alle asielen zijn er bijvoorbeeld op ingericht om hoogrisicohonden met gedragsproblemen op te nemen. Het zou dan onverantwoordelijk zijn dit wel te gaan doen; naar het dier en naar de vrijwillige medewerkers. Voor het opvangen van dergelijke honden is goede huisvesting en specialistische kennis nodig. Wel kan een asiel dan doorverwijzen naar een collega-asiel dat het dier mogelijk wel opvangt.
Als een eigenaar geen geld heeft voor afstand doen, dan bekijkt een asiel per geval wat ze kunnen betekenen. Vaak zijn het dieren die medisch het een en ander mankeren en die dus relatief veel geld kosten om er weer boven op te helpen. In dat geval wordt er gekeken of er een steunfonds/potje is waar deze kosten uit betaald kunnen worden. Ook wordt de dierenarts vaak gevraagd de behandeling tegen gereduceerd tarief uit te voeren.
Dieren die acuut medische hulp nodig hebben en nergens anders terecht kunnen, moeten altijd geholpen worden, want iedereen (ook een dierenarts!) heeft onder de wet een plicht om naar vermogen te helpen. Het kan echter gebeuren dat een asiel echt de financiele middelen niet heeft en op grond van die hoge kosten een dier weigert op te nemen.
Een asiel bekijkt per dier wat de kans op een succesvolle herplaatsing is. Niemand - de oude eigenaar, het asiel en het dier zelf - zit er op te wachten dat het dier tot in de eeuwigheid opgesloten blijft in een hok. Soms is er een flinke investering nodig om een dier van een gedragsprobleem af te helpen. Niet elke asiel beschikt over die middelen. Als een asiel dus inschat dat zij het dier niet succesvol kan herplaatsen, kan een asiel de opname van een dier weigeren.
Elk asiel heeft een eigen euthansiebeleid wat openlijk in te zien moet zijn. Een asiel mag een dier alleen laten euthanaseren door een dierenarts en een dierenarts heeft een plicht om te handelen in het belang van het dier. Er zullen dus niet zomaar gezonde dieren geëthanaseerd worden. Wel kan het zo zijn dat de kosten van het behandelplan zo hoog zijn, dat er geen andere uitweg is dan het dier in te laten slapen. Lees hiervover meer op de pagina...
Via Stichting Verhuisdieren herplaats je verantwoord je hond of kat; een diervriendelijk alternatief voor het dierenasiel.
Wij hebben een ANBI keurmerk. Dat betekent dat wij voldoen aan strenge kwaliteitseisen. Zo weet je zeker dat wij bijdragen aan een betere wereld voor de dieren, zorgvuldig omgaan met elke euro en verantwoording afleggen
Staat je vraag er niet tussen? Mail ons: support@verhuisdieren.nl