Bijzondere band: angstige hond Donna en dochter met autisme

Toen het gezin uit Teteringen opnieuw nadacht over een hond, speelde er meer mee dan alleen de wens voor een nieuw maatje. Hun dochter Bibi, inmiddels 22 jaar, is autistisch en licht verstandelijk beperkt. Onverwachte bewegingen, geluiden en alles wat daarbij komt kijken kunnen voor haar beangstigend zijn. Toch wisten haar ouders hoe waardevol een band met een dier kan zijn. Met de komst van adoptiehond Donna uit Zuid-Italië veranderde er veel. Wat begon als een spannende stap, groeide uit tot een bijzondere succesmatch.

Een gezin met een lange liefde voor dieren

“We wonen met z’n drieën in Teteringen, een dorp tussen Breda en Oosterhout,” vertelt Bibi’s vader. “Bibi heeft daarnaast twee oudere broers van 37, een tweeling, die inmiddels hun eigen gezin hebben. We zijn dus ook al opa en oma van vier kleinkinderen.”

Dieren speelden altijd al een rol in het gezin. “Wij zijn opgegroeid met honden en wilden die liefde ook graag overbrengen op onze dochter. Maar dat was niet vanzelfsprekend. Voor haar zijn onverwachte bewegingen en geluiden spannend. En wat is er onvoorspelbaarder dan een dier?”

Hij herinnert zich een belangrijk moment in het dierenasiel. “We zijn daar op de grond gaan zitten tussen de katten. Na een tijdje kwam er een prachtige kater rustig op haar schoot liggen spinnen. Dat was zo’n emotioneel moment. Vanaf dat punt groeide haar vertrouwen in dieren.”

Op zoek via Verhuisdieren

Na het overlijden van hun Beagle Puk bleef er een leegte achter. “Stapje voor stapje groeide de vriendschap tussen onze dochter en Puk. Ze werden uiteindelijk onafscheidelijk. Het afscheid was intens verdrietig.”

Na anderhalf jaar begon de wens voor een nieuwe hond weer te groeien. “Een collega wees mij op Verhuisdieren. Ook zij is een enorme hondenliefhebber en we keken regelmatig samen op de site. Uiteindelijk zagen we Donna. Een prachtige dame uit Zuid-Italië, gedumpt in de bergen en later gered.”

“Niets dan lof over de stichting die de adoptie heeft begeleid. Het welzijn van de hond staat echt voorop. Omdat Donna geen socialisatie had gehad en zeer angstig was, werden er eisen gesteld aan het adoptiegezin. Heb je ervaring? Heb je voldoende tijd? Woon je rustig? Gelukkig voldeden wij aan alle voorwaarden.”

Een spannende start

De eerste dagen waren intens. “Haar eerste autorit naar ons huis was heel spannend. Ze moest zelfs overgeven van de spanning. Thuis sprong ze meteen op de bank, wat tot op heden haar veilige plek is. Naar buiten gaan vond ze nog te spannend. Ze durfde alleen snel in de voortuin een plasje te doen en ging daarna weer naar de bank.”

Aan het eind van de dag moest Donna alle prikkels verwerken. “Ze pakte dan haar knuffel en vloog als een tornado door de woonkamer. We merkten dat het speeltje haar geen rust gaf. Uiteindelijk ontdekten we dat ze sterk op muziek reageerde. Via YouTube vonden we rustgevende beelden. Dat werkte wonderwel. Ze zat gebiologeerd te kijken en viel daarna in slaap.”

Een bijzondere band tussen Donna en Bibi

Al snel zagen ze iets bijzonders. “Vanaf het eerste moment herkenden onze dochter en Donna elkaars angsten en twijfels. Hoe wild Donna soms kan zijn, zo rustig is ze bij onze dochter. Het lijkt alsof ze bij elkaar datgene naar boven halen waar ze allebei behoefte aan hebben.”

Ze lieten hun dochter al snel kleine taken doen. “We lieten haar Donna eten geven. Donna moest wachten tot zij het signaal gaf. Dat gaf rust en duidelijkheid. Tijdens korte wandelingen hield onze dochter de riem vast. Donna paste haar tempo aan en liep rustig mee.”

Het effect was duidelijk zichtbaar. “Haar zelfvertrouwen groeit. Voorheen durfde ze niet alleen thuis te zijn. Nu, als Donna bij haar is, voelt ze zich gesterkt.”

Samen stappen zetten

Donna vindt nog steeds veel dingen spannend, maar probeert steeds meer. “Ze geeft hiermee een voorbeeld aan onze dochter. Het is spannend, maar ik ga het wel proberen. Dat werkt voor hen allebei. Niet pushen, maar het tempo laten bepalen.”

De band is voelbaar. “Met Donna naast me voel ik me nooit alleen. Door haar krijg ik meer zelfvertrouwen,” zegt Bibi zelf.

Twijfels en groei over adoptie

In het begin waren er ook twijfels. “In alle eerlijkheid zijn er momenten geweest dat we dachten: was dit de juiste beslissing? Maar met veel geduld, liefde en het aftasten van elkaars behoeften zijn we nu op een punt dat we haar nooit meer willen missen.”

De vader sluit af: “Zijn we er al? Nee zeker niet. Maar wat heeft Donna ons leven verrijkt. Wij leren haar te geloven in haar eigen kracht. Zij leert ons wat alleen honden ons kunnen leren. Liefde, onvoorwaardelijk, leven in het moment, trouw en dankbaarheid.”

Ook een tweedekans hond adopteren?

Ontdek op Verhuisdieren.nl welke honden bij jullie (gezins)leven passen.

Maak een gratis zoekprofiel aan