Baer ('Beer')

Baer heeft een rugzakje. Dit rugzakje bestaat uit een trauma voor de dierenarts, wat ergens in de eerste maanden van zijn leven is ontstaan (niet bij ons). Bij de dierenarts staat hij doodsangsten uit. Met behulp van onze eigen, goede en zeer ter zake kundige, dierenarts is dit voor ons in de afgelopen jaren prima handelbaar geweest. Hij heeft ‘probleemloos’ al zijn vaccinaties en controles gehad.
Dit vroege trauma heeft hem echter wel onzeker gemaakt.
Andere factoren doen helaas verder afbreuk aan zijn zekerheid; de hectiek van onze twee bedrijven aan huis, ons dynamische gezin met lawaaiige puberkinderen, het vele reizen (we zijn zeker 12 weken per jaar op reis en we reizen van maart tot oktober ieder weekend naar de camping op en neer, met de honden) en tot slot: de drukte en de aanwezigheid van onze andere (oudere) hond.
Baer is gevoelig voor teveel prikkels. De drukte en hectiek van het gezin en het vele reizen passen niet goed bij hem. Onze andere hond levert hem soms teveel stress op. Op enig moment loopt zijn emmertje over.
Als Baer overprikkelt is, blijft hij de hele dag alert, slaapt slecht tot niet en kan hij weinig hebben, wat zich uit in gegrom en gehap naar onze andere hond.
Adoptiekosten vind ik lastig, we willen er geen geld aan verdienen, maar we willen ook niet iemand die een 'gratis' hondje komt ophalen. Dus een donatie aan een goed hondendoel lijkt me geschikt.