Yuki

Yuki is een gecastreerde reu van bijna 7 jaar. Het is een onafhankelijke hond die niet snel toenadering zoekt. Het is geen knuffelhond maar zoekt wel altijd nabijheid. Omdat Yuki een jachtinstinct in zich heeft en het liefst zijn eigen pad bewandeld kan hij niet los lopen. Yuki is niet verkeersveilig.
Toen Yuki enkele maanden bij ons in het gezin was (bij mij en mijn zoon) en wij net gestart waren met de hondentraining brak er Corona uit,. Hierdoor heeft hij niet goed met andere honden kunnen socialiseren en leren omgaan wat nu merkbaar is in zijn gedrag naar andere honden. Yuki is snel angstig en bang voor harde geluiden (tractoren, aanhangers, vuurwerk etc.).
Je moet Yuki goed kunnen "lezen" om te zien in welke gemoedstoestand hij is.
Als er lichamelijk iets niet lekker zit bij hem dan moet je oppassen hem te benaderen en/of aanraken.
Omdat dit meestal niet zichtbaar is kan hij (voor ons idee) uit het niets gaan happen. Hiervoor hebben we ook gedurende een langere periode hulp gezocht bij een gedragstherapeut. Dit gedrag is echter niet veranderd.
Yuki maakt onderdeel uit van ons als familie en het is zo vanzelfsprekend dat hij altijd bij je in de buurt is echter door zijn onvoorspelbare gedrag en de bijtincidenten is het voor mij eigenlijk niet meer verantwoord om hem nog veel langer in huis te hebben. Sinds enkele jaren ben ik alleenwonend. Mijn zoon is in de tussentijd verhuist, gaan samenwonen en bezig een gezin te stichten. Ik vertrouw Yuki niet de buurt van kinderen en wil dus absoluut niet riskeren dat er zich incidenten gaan voordoen. We houden zielsveel van Yuki en het doet ons ook verschrikkelijk veel pijn om deze stap te moeten gaan zetten en voor hem een andere lieve familie te moeten gaan zoeken. We hopen ontzettend dat er ergens voor hem een nieuw en geschikt "thuis" gevonden kan worden.

Wat betreft het zo nu en dan uitvallen;
Zeker hebben we dat laten controleren en navraag gedaan.
Nog nooit een echte medische oorzaak kunnen vinden wat het des te vervelender maakt.
We weten dat iets de aanleiding moet zijn, maar wat? Iets zit hem dan toch niet lekker.
Een bezoek aan de dierenarts geeft erg veel stress dus dat proberen altijd tot een minimum te beperken.

Omdat het echter moment opnames zijn is het voor een gedragsdeskundige die met ons meegekeken heeft ook erg lastig om hier advies in te geven.
Tijdens trainingen ook nooit problemen op dit vlak gezien.