Kerel

Sinds ik vier jaar geleden alleenstaand ben geworden na het verlies van mn oudste zokn is Kerel met mij en mn dochter meegegaan en kerel is altijd zindelijk geweest.
Tot januari van dit jaar toen begon hij ineens buiten de bakken te plassen en alleen in 1 kamer,ik ben meteen met hem naar de da gegaan er werd blaasontsteking vermoedt dus medicatie gekregen en toen ging het twee maanden goed.
Daarna begin het plassen weer en ben ik opnieuw naar de da geweest ditmaal 3x in 1 week omdat hij ook niks at...
Hij is helemaal binnenstebuiten gekeerd en er is medisch niks aan de hand met kerel.
Tot ik een buurvrouw sprak die mij erop wees dat het plassen begonnen is nadat mijn nieuwe buren naast ons zijn komen wonen met twee hondjes en een kat,en die kat loopt weleens per ongeluk op ons balkon ahaaa dus het is afbakenen van zijn territorium wat hij doet denk ik?
Nu ga ik heel eerlijk zijn,ik hou heel veel van kerel maar de stress die het mij oplevert om steeds weer plas te vinden en er niets tegen kunnen doen breekt me op.
Ook de enorme hoge kosten van de dierenarts hebben mij nu doen besluiten afstand te doen van kerel en opzoek te gaan naar een nieuw baasje.
Kerel is opgegroeid met mijn andere kat die is helaas overleden op zeer hoge leeftijd dus hij kan met andere katten mits die een beetje zijn energie hebben (lees liever lui dan moe)
Kerel vind kinderen fántastisch hij wil alleen liever niet worden opgetild dus ws niet bij zeer jonge kinderen.
Het is een enorme kroelkat en ligt vaak languit op de bank te chillen en te niksen.
Hij heeft twee krabpalen tot aan het plafond en een krabton die ivergenomen kunnen worden evt.
Eten heb ik altijd voor circa twee maanden vooruit in mn vriezer liggen en mag tegen kostprijs overgenomen worden indien gewenst.
en ook twee grote kattenbakken en een aantal speeltjes waar hij weinig mee doet mogen gratis mee..
Als een kind met hem speelt dan doet hij voor de vorm wel even mee maar is dit ook zo weer zat en gaat er dan bij liggen.
Ik neem deze beslissing niet lichthartig zoals gezegd hebben wij een ennorm verlies geleden en heeft mijn dochter veel steun aan kerel en hij gaat dan ook alleen weg als we (in ieder geval in het begin) nog eens horen hoe het gaat zodat mijn dochter het ook beter kan verwerken.
Het is echt een ontzettend lieve kat die denk ik goed tot zn recht komt bij iemand die hem de tijd geeft.
Medisch dossier wordt uiteraard gedeeld,doordat kerel altijd binnen leeft heb ik hem alleen als kitten laten vaccineren.
Hij is wel altijd optijd ontwormt.