Melle

Melle is een Welsh terriër van 5,5 jaar oud. Het is een reu die inmiddels gecastreerd is en altijd op tijd z’n inentingen heeft gehad. Melle heeft de eerste jaren bij mijn ouders en mij gewoond. Toen ik twee jaar geleden op mezelf ben gaan wonen, is Melle met mij meegegaan.
Melle is heel speels, rent heel graag achter een balletje of een knuffel aan. Over het algemeen is het een hele rustige hond die houdt van wandelen maar het ook niet erg vindt om lekker binnen te zijn. Tijdens het wandelen blaft hij niet naar andere honden of fietsers of wat dan ook. Hij snuffelt ook wel graag bij honden die hij tegenkomt tijdens het wandelen, maar hoeft niet uitgebreid te gaan spelen met deze honden. Melle wil veel doen voor een beloning en zou hiermee nog veel kunnen leren. Hij kan heel goed zitten en afgaan, zodra ik dat zeg doet hij dat ook. Hij wacht netjes met eten totdat ik toestemming geef.

Melle is soms wel moeilijk te lezen, als hij iets niet wil of prettig vindt laat hij dat dan plots en onverwacht weten door te grommen, vervolgens te happen en eventueel ook te bijten. In principe heb ik hier zelf geen problemen mee. Dit gebeurt ook bijna nooit wanneer ik alleen met hem ben. Maar wanneer er bezoek komt is dit nog weleens lastig. Hij heeft iemand nodig die hier goed en consequent mee om kan gaan. Ik denk, dat wanneer hij een baas vindt die het niet erg vindt om ook streng te zijn en duidelijk aan te geven aan Melle wat hij wel en niet mag doen, dit gedrag wel verbeterd zou kunnen worden. Hij heeft duidelijke grenzen nodig. Zelf ben ik niet een hondenbaas die graag streng is tegen zijn hond of het idee heeft dat hij boven de hond moet staan. Melle heeft dat wel echt nodig. Hij heeft iemand nodig die consequent is, duidelijk is, grenzen aangeeft en zich hier consistent aan houdt.

Melle is heel loyaal naar zijn baas. Hij is blij en enthousiast om me te zien wanneer ik een poos weg ben geweest. Hij kan dus ook wel alleen thuis zijn.

De afgelopen jaren ben ik ziek geweest, waardoor ik veel alleen (met Melle) thuis was en niet erg actief aan de maatschappij deel kon nemen. Inmiddels ben ik zover hersteld dat ik meer zou gaan willen werken, sporten, bezoek ontvangen, deelnemen aan sociale uitjes, op vakantie gaan en dergelijke. Ik merk dat ik mijzelf niet veel verder kan ontplooien zolang ik ook de volledige zorg heb voor een hond. Zeker niet met een hond die onvoorspelbaar gedrag vertoont als er andere mensen in de buurt komen. Dan vind ik het spannend worden en dat kost mij teveel energie. Ik merk dat ik in die situaties niet de persoonlijkheid heb om hem dan duidelijk te corrigeren.

Wat betreft adoptiekosten; dit is voor mij helemaal niet belangrijk, ik wil gewoon dat Melle een goede plek vindt.
Mochten er vragen zijn oid dan beantwoord ik deze natuurlijk graag.