Kat met drie pootjes; extra lief of extra zorg?

‘Mijn eigen poes was net overleden toen een vriendin mij vanuit Frankrijk belde. Ze heeft daar een huis. Ze hadden een klein kitten onder de motorkap van een auto gered en het achterpootje was lelijk gebroken. Wat moest ze doen? Het pootje laten zetten of amputeren? Het kitten was nauwelijks zes weken oud en stond nog aan het begin van haar groei! Een gezet pootje zou later gegarandeerd voor problemen zorgen. In overleg met de dierenarts werd besloten het linkerachterpootje te amputeren.’

‘Inmiddels was dat kleine rode katje natuurlijk in hun hart gekropen, maar die vriendin had thuis nog een oude kat met dementie. Of ik de kleine niet een paar weken wilde opvangen? “Ja, prima, maar ik houd haar niet! Ik wil even geen kat, dus na een paar weken gaat ze terug naar jou”, zei ik stoer.'

‘En daar was ze: een kleine frummel op drie pootjes. Ze hinkte een beetje gek en was wat instabiel. Maar spelen kon ze al als een malle. Al snel ontdekten we dat ze ook razendsnel was. Miste dit katje een pootje? Soms vergaten we dat compleet.’

Springen was een uitdaging

‘Het enige wat ze echt niet kon, was springen. De trap opkomen was niet mogelijk, ook omdat ze natuurlijk nog zo klein was. Op de bank springen? Uitgesloten. Op de vensterbank springen om naar buiten te kijken? Nope. Dus hielpen we haar de trap, de bank en de vensterbank op. Of we zetten een poef voor de bank, zodat ze er zelf op kon komen.’

‘Na een paar weken werd duidelijk dat mijn vriendin haar toch niet in huis kon nemen vanwege haar dementerende kat. Tja… dan moet je maar het lef hebben om zo’n hummel te herplaatsen. Kleine Poes bleef dus…’

Leven met een kat op drie pootjes

‘Ze ontwikkelde zich net als elke andere poes. Ze speelde, kroelde, rende en sliep. Alleen dat springen bleef een ding. Uiteindelijk werd haar rechterachterpootje zo sterk dat ze wel de trap op kon komen. Het lukte haar ook om op de bank of stoelen te komen: ze zet haar nagels in de bekleding, zet zich met haar achterpootje af en trekt zich omhoog. Ik heb één keer haar nageltjes geknipt, omdat die wel erg scherp werden. Ze kon een paar dagen de bank niet meer op. Les geleerd: geen nagels meer knippen, want ze heeft ze nodig!’

Op drie pootjes naar buiten

‘Toen kwam het moment dat ze gecastreerd kon worden. Daarna mocht ze naar buiten! Voorzichtig mocht ze de omgeving verkennen. Tot het moment waarop ze een hele dag wegbleef. Alle donkere scenario’s gingen door mijn hoofd: ze kan tenslotte niet springen! Waar een kat met vier pootjes zo over een schutting hopt, is dat voor haar een onneembare hindernis. En als ze ergens in springt – want naar beneden komen is geen probleem – kan ze er dan nog wel uit? Daarnaast woon ik naast een gracht en soms is ze echt wat instabiel. Ik stond voor de lastige keuze: haar binnen de tuin houden of het risico lopen dat ze in de gracht viel of ergens niet meer weg kon komen…’

‘Ik vind het lastig om een kat in haar vrijheid te beperken. Katten moeten naar mijn idee lekker kunnen struinen, jagen en rondrennen. Katten opsluiten omdat ze mogelijk ooit onder een auto kunnen komen, is voor mij geen optie. Maar Kleine Poes is een ander verhaal. Gelukkig hebben we een redelijk grote tuin die al katproof is. Daarom besloten we haar toch binnen het eigen erf te houden; het risico is te groot.’

‘Kleine Poes geeft af en toe duidelijk aan dat ze buiten de poort op avontuur wil, maar ze legt zich er ook snel bij neer dat de tuin haar speelruimte is. Wel proberen we extra veel met haar te spelen. Ze kan tenslotte ook niet omhoog springen om een vliegje te vangen. Daarom spelen we veel met haar op de vloer en laten we haar apenkooien over de banken en stoelen.’

Aangepaste voeding

‘Haar lijfje heeft zich volledig aangepast aan het missen van haar achterpootje. Haar rechterachterpootje moet nu natuurlijk wel extra hard werken en als ze rent, rent ze als een krabbetje. Dit betekent dat haar wervelkolom en spieren anders worden belast dan bij een kat die alle vier de poten heeft. Daarom geven we haar aangepaste voeding die haar gewrichten en spieren extra ondersteunt en haar op een gezond gewicht helpt te houden. Als ze te zwaar wordt, worden haar gewrichten nog meer belast en dat willen we voorkomen.’

Aandoenlijk schattig

‘Omdat ze haar linkerachterpootje mist, kan ze ook niet achter haar linkeroortje krabben. Daarom krabbelen we een paar keer per dag heerlijk achter haar oortje. Dan krioelt ze van genot. Het is natuurlijk best een beetje sneu dat ze zichzelf daar niet kan krabben, maar eigenlijk is dat ook haar enige beperking. Ze sjeest door het huis, heeft inmiddels haar eigen manieren gevonden om toch overal te komen waar ze wil en kruipt heerlijk tegen je aan op de bank. En ze is dankbaar als je achter haar oortje krabt. Welke kat doet dat nou?’

Ook op zoek naar een buitenbeentje? Op Verhuisdieren staan regelmatig dieren met een speciale behoefte. Kun jij ze die extra aandacht en liefde geven?