Bon

Bon doet het zo knap bij zijn gastgezin. Het is net of hij altijd al huishond is geweest, zo goed heeft hij zich aangepast. Al heel snel was duidelijk dat Bon erg gelukkig was om bij mensen te horen. Zijn aanhankelijke lieve karakter maakt dat hij zich makkelijk hecht, houdt van lekker kroelen en ook al goed luistert. En wat dan helemaal knap van hem is, is dat hij toch ook al heel goed alleen kan zijn. Hij legt zich er gewoon bij neer en gaat slapen, ziet zijn gastbazin op haar camera.
Ook gaat Bon goed mee in de auto, samen met de twee teefjes van het gastgezin lekker even uit in het bos. Bon zou, sociaal als hij is, ook zo graag eens lekker spelen met de twee, maar die zijn helaas daar niet altijd van gediend. En dat snapt Bon dan ook gewoon weer. Dan heeft hij gelukkig thuis een...