Jacky

Wauw… wat ben ik een verdrietig hondje. En eerlijk gezegd is mijn baasje ook heel verdrietig. Je wilt vast weten waarom, dus ik ga het je vertellen.

Even diep zuchten. Tja, ik begin maar bij het begin. Toen ik één jaar oud was, werd ik in Roemenië naar een asiel gebracht. Mijn baasje ging verhuizen en ik mocht niet mee. Gelukkig kwam ik terecht bij Gabriela. Zij zorgde goed voor mij en samen met Dogs on a Journey vond zij een forever home voor mij. Een lief baasje, een fijn huis en een eigen mand. Wat was ik een boffertje.

Maar nu is er helaas van alles veranderd. Mijn baasje heeft ander werk gevonden en daardoor gingen wij verhuizen. Mijn baasje is nu overdag héél erg lang van huis en dan zit ik helemaal alleen. Dat kan ik best een tijdje, maar daarna is er geen lol meer aan. Ook staat...