Stel: je loopt nietsvermoedend door het park met jouw hond. Iemand gooit een stok voor zijn hond in jouw richting, maar de hond ziet jou en jouw hond als bedreiging. Misschien blijft het bij een grom en een sprong opzij. Misschien gaat het mis. En dan zit je later thuis met een bonzend hart, een bebloede broekspijp en misschien wel een dierenartsrekening.
Omdat bijtincidenten en agressief gedrag veel impact hebben, heeft het ministerie van LVVN sinds 13 januari 2026 een landelijk meldpunt geopend. Het doel: beter registreren wat er gebeurt, zodat maatregelen passen bij de praktijk (in plaats van bij onderbuikgevoelens).
Wat is het Landelijke Meldpunt Hondenbeten?
Heel simpel: een centrale plek waar iedereen een bijtincident of gevaarlijk/agressief gedrag van een hond kan registreren. Denk aan een hond die uitvalt naar voorbijgangers, dreigt of bijt.
Waarom dat handig is? Omdat er tot nu toe te weinig zicht was op hoeveel incidenten er zijn en onder welke omstandigheden ze gebeuren. Met betere registratie kan de overheid gerichter voorkomen in plaats van achteraf pleisters plakken.
Wanneer meld je een hond die bijt (en wanneer juist niet)?
Het meldpunt is bedoeld voor registratie en inzicht, niet als spoedlijn of aangifte.
• Spoed of direct gevaar: bel 112.
• Aangifte of nood aan handhaving: ga naar de politie.
• Lokale actie (bijvoorbeeld overlast/maatregelen in jouw buurt): meld bij je gemeente.
• Registreren voor het grotere plaatje: gebruik het landelijke meldpunt.
Wat moet je dan invullen?
Het formulier vraagt best concreet door (en dat is juist de bedoeling). Denk aan:
• wat er gebeurde (bijtincident met schade of gevaarlijke situatie zonder bijtschade)
• waar het was (privéterrein of openbare ruimte, losloopgebied of aanlijngebied)
• of de hond aangelijnd was en of er begeleiding was
• wat voor schade er is (van geen verwonding tot ernstig)
• een omschrijving van de hond (liefst zonder aannames over ras als je het niet zeker weet)
Goed om te weten: je kunt aangeven of de overheid contact met je mag opnemen. En je e-mailadres wordt volgens de uitleg maximaal 6 maanden bewaard; de antwoorden uit het formulier 24 maanden (voor analyse, anoniem verwerkt).
Welke maatregelen hangen hiermee samen?
Volgens LVVN blijft het niet bij “alleen een formulier”. Er wordt ook gewerkt aan:
• een verplicht afstammingsbewijs voor honden met bepaalde (krachtige) kenmerken, zodat fokken onder strikte voorwaarden gebeurt
• een verplichte theoriecursus voor toekomstige baasjes, om betere keuzes en meer begrip te stimuleren
• een mogelijk landelijk geldende aanlijn- en muilkorfplicht voor honden met gevaarlijk gedrag (in plaats van alleen per gemeente)
Mag ik mijn hond herplaatsen na een bijtincident?
Een bijtincident betekent niet automatisch dat herplaatsen onmogelijk is, maar het vraagt wél om extra zorgvuldigheid en openheid. Transparantie is hierbij essentieel. Als je in het profiel benoemt dat er sprake was van een bijtvoorval, stress of ander spannend gedrag, vergroot je de kans op een match die hier bewust en goed voorbereid instapt. We kijken daarbij altijd verder dan het incident alleen. Is er onderzocht of pijn of een medische oorzaak een rol speelt? Wat was de precieze aanleiding van het gedrag? En is dit besproken met een gedragstherapeut of zou dat helpend kunnen zijn? Ook dat is belangrijk in het profiel te benoemen.
Het is belangrijk dat een nieuwe adoptant weet wat jouw hond nodig heeft en hoe hij of zij hier veilig en liefdevol mee om kan gaan. Twijfel je hierover, of wil je samen kijken naar wat passend is in jullie situatie? Dan kunnen jij en eventueel de toekomstige adoptant altijd contact opnemen met de gratis Verhuisdieren Advieslijn voor meedenken en praktische tips.
Let op: als er na een bijtincident door de politie of gemeente een officiële maatregel is opgelegd, zoals een herplaatsverbod, houdverbod of andere juridische beperking, dan mag herplaatsen niet. In dat geval staat veiligheid altijd voorop en is herplaatsing via Verhuisdieren niet mogelijk.
De rol van baasjes
Bijtincidenten ontstaan vaak in een mix van miscommunicatie, spanning, verkeerde inschatting en soms pure pech. Maar één ding blijft staan: als baasje ben jij verantwoordelijk voor het gedrag van je hond en dus ook voor het op tijd herkennen van stress, pijn en grenzen.
Wil je je op dit gebied goed inlezen (zeker als je nog zoekt naar een match)? Dan helpen deze Verhuisdieren-pagina’s je alvast op weg:
• Download het gratis Adoptie Handboek (hond of kat)
• Lees ook Verantwoord hond of kat aanschaffen
• En duik vooral ook even in Veilig adopteren en Hoe herken je broodfok?
Blijven leren: kleine kennis, groot verschil
Soms zit het ‘m niet in “een lastige hond”, maar in een hond die bang, overprikkeld of simpelweg onbegrepen is.
Kijk daarom ook eens bij Huisdierenschool waar je online cursussen vindt die je helpen hondengedrag beter te snappen:
• Angst bij buitenlandse honden: met praktische signalen die angstige honden geven én wat jij als baasje het beste doet
• Hondentaal begrijpen: zodat je eerder ziet en begrijpt wat je hond probeert te zeggen (nog vóór het escaleert)